„13. Pogromcy przestrzeni
— Oczywiście. Ale musiałem zatelegrafować lu Janki . I v zaraz przyszedł. Nadałem taki tekst „Coi bardlO walnego, przyjdź zaraz" — objaśnił z powaga Władek.
—I to jedno zdanie tak długo nada w aleś...
— No tak. Ale to tylko dlatego, że nie liylein pewien e.y Janek włączył przesuwanie taśmy. Wiec gdy nadałem cal) tflkat, to zaraz poleciałem i sprawdziłem, czy Janek wvlkn odelirał. A ponieważ okazało się, że nie odebrał, więc uincilrm i iiadideni jeszcze raz...
— Wiesz, Władku, wcale.nie jesieni uchwycona tym waszym telegrafem... Zeby jedno zdanie przekazać, mush liścii i j Ie czasu zmarnować...
— To prawda, mamo. Ale widzisz, my nadap m alfabetem, który specjalnie wymyślił Samuel Morse. Takie krupki i kreski. I jak się nie ma wprawy, to rzeczywiście dość długo iiuu...
— No widzisz. A przecież to tak blisko.,, ("aj nie bylob) prościej na przykład... zawołać przez okno... PrKtioiol i" M iltlednim domu, Janek na pewno usłyszałby cię ilohkouale,,,
— No wiesz, mamo...—Władek byl wyraźni, .dlwi,my krzyczeć przez okno... W dwudziestym wieku 0(1 ,,,,,,, mamy elektryczność
— W takim razie zróbcie takie urządzeni. h I. nlit irelui było godzinę nadawać kilku słów, tylko po prnatti nuwifldllll llullo, Janku, coś bardzo ważnego, przyjdź zaraz..." iekbi matka . uśmiechem na twarzy.“(3)